Tanrı bilgisi ve kendimize ilişkin gerçekler, birbirleriyle yakından ilgilidir.
Eğer gerçek bir bilgeliğe sahip olmak istiyorsak, iki şeyi bilmeliyiz: Tanrı'yı bilmeliyiz ve kendimizi bilmeliyiz. Bunlardan birini doğru şekilde bilebilmek için, diğerini de bilmemiz gerekir. Tanrı’yı tanımak. Bizi yaratan ve bize bakmaya devam etmekte Olanı düşünmeden, kendimiz hakkında ciddi bir şekilde düşünmeye başlayamayız. Sahip olduğumuz güçler öyledir ki, bunları kendi kendimize yaratmış olmamız mümkün değildir, bununla birlikte kendi kendimize yaşam vermiş olmamız da kesinlikle olası bir şey değildir. Bu yaşamda bizlere birçok şey verilmiştir, bu sebeple bunları Veren'i düşünmemiz gerekir. Bununla kalmayıp, doğamızın kötülüğü, daha iyi şeylerin arayışı içersinde Tanrı'ya dönmemizi sağlar. Tanrı'nın, cehaletimizi, sefaletimizi, zayıflığımızı ve düşmüşlüğümüzü Kendisinin gerçek bilgeliği, zenginliği, gücü ve doğruluğu ile değiştirmesini arzuluyoruz.

Kendimizi tanımak. Kendimiz hakkında doğru bir anlayışa sahip olmamız için, ilk önce Tanrı'yı tanımalı ve O'nun gözünde nasıl bir konumda olduğumuzu bilmeliyiz. Mükemmelliği, kendimizi karşılaştırmamız gereken yegane standart olan Rab'be bakıncaya dek bizlerin insansal gururu, bilge ve kutsal olduğumuzu düşünmemizi sağlar. Bu gerçeğin farkına vardığımızda ise iki yüzlü insanlar olduğumuzu anlarız. Tanrı'nın gerçek doğruluğuna sahip olmaksızın doğru bir kişi gibi görünmek bizim için yeterlidir. Verdiğimiz yargılar, etrafımızdaki kötülükler yüzünden lekelenmiş, bozulmuştur. Bu sebeple, etrafımızdaki bazı şeylerin iyi olduğu yargısına varırız. Ancak gerçek odur ki, iyi olduğunu düşündüğümüz o şey, aslında diğerleri kadar kötü ve bozulmuş olmayan bir şeydir. Aynı şekilde, ilk önce siyaha bakıp sonra krem rengine baktığımızda, krem rengini beyaz olarak görürüz. Çünkü gözlerimiz siyaha alışmıştır. Tanrı'nın karşısında, doğruluğumuzun, günah; gücümüzün zayıflık; ve bilgeliğimizin saçmalık olduğunu öğrenmeliyiz.
Tanrı yi görmüş olan kişilerin tepkileri. Tanrı'nın varlığını fark etmiş olan kutsallar, korku ve şaşkınlıkla dolmuşlardı. Şijrlşon'un babası, Manoah şöyle dedi: "Mutlaka öleceğiz, çünkü Tanrı’yı gördük" (Hakimler 13:22). Yeşaya kendi murdarlığından derin bir rahatsızlık duyuyordu. Öyle ki, şöyle seslendi: "Vay başıma! Çünkü helak oldum; çünkü ben dudakları murdar bir adamım" (Yeşaya 6:5). Ayrıca Ez. 1:28; 3:14; Daniel 8:18; 10:1617 ayetlerine bakın. Bu kişilerin sözlerinden görüyoruz ki insan, Tanrı'nın yüceliği ile yüzleştiğinde kendi değersizliğinin bilincine varıyor.

Yazan: John Calvin
Kutsal Kitap Hristiyanlığı - Madde 1
Hristiyan.gen.tr Arşivi

© 2009 Hristiyan bilgi kaynağı. - Hristiyan.gen.tr içeriğini izinsiz kullanmak, kaynak göstermeden kopyalamak yasaktır.
Bu web sitesi bağımsız olup; hiç bir kuruluşa, organizasyona, misyona veya kiliseye ait değildir.

Facebook Hristiyan Sayfası | Twitter Hristiyan Sayfası