Antakya’lı İgnatius (Kilise Babaları'ndan Mektuplar)

[salih özgür]

Antakya’lı İgnatius’un Efesliler’e Mektubu
Birliğin ahengi içinde.
Sizleri yücelten İsa Mesih'e her yönden şükretmeniz gerekir ki tek bir itaat duygusunda birleşerek, yani episkopos ve ruhbanlara bağlı kalarak her alanda, her bakımdan azizleşmeniz mümkün olsun. Ben önemli bir kişiymişim gibi size emir vermiyorum, çünkü bu kurtarıcı isme bağlı olsam bile henüz İsa Mesih'te yetkinliğe ulaşmış değilim. Henüz şakirt olmaya başlıyorum ve sizlere aynı öğretimi paylaşan arkadaşlar olarak hitap ediyorum. Beni asıl sizin savaşa hazırlamanız gerekirdi, bana inanç, yüreklilik, sebat, sabır aşılayarak. Ancak, içimizdeki sevgi hakkınızda sessiz kalmama müsaade etmediği için, sizden önce harekete geçerek, sizleri Tanrı'nın tasarısı ile uyum içinde yaşamaya davet etmek istiyorum. Çünkü hayatımız olan ve ondan ayrı düşmeyi düşünemediğimiz İsa Mesih, Baba’nın tasarısıdır. Tüm yerleşmiş episkoposların İsa Mesih'in görüşünde yer aldıkları gibi.
Bu nedenle, episkoposunuzun görüşü ile uyum içinde yaşamanız gerekir. Zaten yaptığınız da budur. Haklı bir üne sahip, Tanrıya layık ruhbanlarınız, gitarın telleri gibi birbiriyle uyum içindedir. Böylece, duygu birliği ve sevgi ahengi içinde İsa Mesih'in övgüsünü okuyorsunuz. Her biriniz bir koro oluşturuyorsunuz, birliğin ahengi içinde, birlik içinde Tanrı'nın güftesini benimseyerek, tek bir sesle, İsa Mesih aracılığı ile Baba’ya övgü okuyabilmeniz için. O zaman Baba size kulak verecek ve yaptığınız iyi şeyler yüzünden sizleri Oğlu'nun uzuvları olarak tanıyacaktır. Bu nedenle Tanrı'ya her zaman paydaş olmak için kusursuz bir birlik kurmanızda fayda vardır.
Ben bile çok kısa bir zamanda episkoposunuzla, beşeri yönü olmayan, sadece tinsel bu denli bir yakınlık kurabildimse, ne mutlu ona böylesine bağlı olabilen sizlere! Kilise'nin İsa'ya, İsa'nın Baba’ya bağlılığının timsali bir bağlılık bu, şöyle ki her şey birlik içinde ahenk buluyor. Kimse yanılgıya kapılmasın. Her kim mabedin dışında kalırsa, kendini Tanrı ekmeğinden mahrum eder. İki inanan bir araya geldiğinde, duaları böylesine etkin olabiliyorsa, episkoposla tüm Kilise'nin duasına ne demeli!

[salih özgür]

Antakya’lı İgnatius’un Efesliler’e Mektubu
İman ve sevgi yolu ile İsa'yla birleşmek.
Tanrı'ya şükretmek ve O'na övgü okumak için daha sık bir araya gelmeye özen gösteriniz, çünkü sıkça bir araya geldiğinizde Şeytan'ın gücü ezilir ve imanınızın birliği onun ölüm eserini yok eder. Barıştan üstün hiçbir şey yoktur. O havada ve yeryüzünde düşmanlarla savaşımızı ortadan kaldırır. Hayatın ilkesi ve ulaşabileceği en yüksek nokta olan İsa'ya iman ve sevgiyi içinizde taşırsanız bu söylediklerimin hiçbiri size yabancı gelmez: ilke imandır, ulaşabileceği en yüksek mertebe ise sevgi. İlke ile bu yetkinliğin bir araya gelme noktası ise Tanrı'dır ve geri kalanı ondan kaynaklanarak kusursuz bir doğrulukta ifadesini bulur. Her kim inanırsa günah işlemez. Her kim severse, kin duymaz. Ağaç meyvelerinden belli olur. Çünkü önemli olan, şimdi sözü meydanlarda okumak değil, sonuna dek inan dinamiğinde kalmaktır.
Sessiz kalmak ve var olmak, konuşup var olmamaktan evladır. Kişi dediğini eylemlerinde uygularsa, öğretimi faydalıdır. Demek oluyor ki tek Hoca vardır, O konuşan ve dediği gerçekleşendir. Ve sessizlik içinde yaptıkları Baba’sına layık işlerdir. İsa'nın sözünü kalbinde taşıyan, gerçekten onun sessizliğini de işitir. Böylece konuşarak etkin olmak ve susarak kendini tanıtmak yolunda kemale ulaşır.
Rab’den hiçbir şey gizlenmez O, sırlarımızı bile bilir. O halde, her ne yaparsak, O'nun içimizde yaşadığını düşünerek yapalım, biz O'nun mabetleriyiz ve O, Tanrı'mız, içimizdedir, gerçekten içimizde ve O'nu gerçekten seversek, kendini bize belli edecek. Yanılgıya düşmeyelim, kardeşlerim. Aileleri bozanlar, Tanrı mülkünün varisleri olmayacaklardır. Bedenen günah işleyenler öldürüldüğüne göre, sapık bir öğreti ile, İsa Mesih'in uğrunda çarmıha gerildiği imanını bozanlara ne demeli! Kendini böylece kirleten, sönmeyen ateşin kurbanı olacak. Ona kulak asan da keza. Rabbin başına sürülen kutsal yağ, Kilise'sine bir bozulmazlık havası estirmesini amaçlıyordu. O halde, kötülüğü yayan Şer güçlerinin doktrinine kapılmayın, tutsaklar gibi, size sunulan yaşamdan uzaklara sürüklemesin sizi. Tanrı bilincine, yani İsa Mesih'e kollarımızı açarak, hepinizin bilgeye ulaşamaması için bir neden var mı? Rabbin bize sunduğu nimeti ters çevirerek neden delicesine mahvolalım? Ruhum çarmıha teslim ediyor kendini. Bu çarmıh inanmayanlar için bir sürçme taşıdır, bizim için ise kurtuluş ve ebedi hayat.

[salih özgür]

Antakya’lı İgnatius’un Magnesyalılar’a Mektubu
Episkopos ile birlik içinde, gerçek Hristiyan olmak.
İgantius, diğer adı ile Teophoros (Tanrı'yı taşıyan) tarafından İsa Mesih aracılığı ile Baba’nın inayetiyle kutsanan Kiliseye. Menderes kıyılarındaki Manisa Kilise'sini onun adına selamlıyor, ona Baba Tanrı ve İsa Mesih'te sonsuz mutluluklar diliyorum. Birbirinize beslediğiniz sevginin Tanrı tasarısına tamamen uygun olduğunu işittiğim için, bunun bana verdiği mutlulukla sizlere İsa Mesih'e beslediğim iman içinde hitap etmek istedim. Taşıdığım zincirlere karşın Tanrı ihtişamına uygun bir adla onurlandırılmış bulunduğumdan, Kiliselerin övgüsünü okuyorum, ebedi hayatımızın İsa Mesih'in tenine ve ruhuna bağlı kalmalarını diliyorum. Her şeyin üstünde olan iman ve muhabbette birlik olmalarını diliyorum. En önemli tüm saldırılarına karşı koyup onlardan kurtulduktan sonra, Onun sayesinde rahipler Bassus ve Apollonius, yardımcısı diyakon Zotion'un aracılığı ile sizi görmek şerefine nail olduğum için, onun yanımda bulunmasını arzu ediyorum, çünkü o Tanrı'nın inayetiymiş gibi episkoposa, Mesih İsa'nın kanunuymuş gibi de ruhban topluluğuna itaat etmektedir.
Episkoposunuzun gençliğini istismar etmemeniz gerekir. Aksine, Baba Tanrı'nın kudreti uğruna ona elinizden gelen saygıyı gösteriniz. Çünkü saygıdeğer rahiplerinizin episkoposun genç yaşından faydalanmadıklarını biliyorum. Tanrısal ihtiyatın yönlendirdiği kişiler olarak ona tabi olmaktadırlar, daha doğrusu, ona değil, cemaatin episkoposu ve koruyucusuna, İsa Mesih'in babasına. Bizi sevmiş olan bu Baba'ya hürmet olarak hiçbir art düşünce taşımadan itaat gerekir. Çünkü kişi bir şeyi gizlediğinde, gözle görünen episkoposu değil, gözlere gizli kalan episkoposu yanıltmaya yeltenir. Bu tür bir davranışın muhatabı insan değil, gizlileri bilen Tanrı'dır. Bu nedenle Hristiyan adını taşımak yetmez, Hristiyan olmak gerekir. Bazıları episkoposun adını ağzından düşürmez, ama her şeyi o yokmuş gibi yapar. Bu insanların vicdanının müsterih olacağını sanmıyorum, çünkü toplulukları meşru olmadığı gibi Tanrı buyruğuna da uygun değildir. Çünkü her şeyin bir sonu vardır ve işte önümüzde ölüm ve hayat ve herkes ait olduğu yere gitmelidir. Bunun için de iki akçe vardır, Tanrı akçesi ve dünya akçesi ve her biri kendine özgü bir işaret taşır. İnanmayanlar bu dünyanın işaretini, sevgi içinde olan inananlar ise İsa Mesih aracılığı ile Baba Tanrı'nınkini taşır. İsa Mesih inayeti ile Cefasına paydaş olmak için özgürce ölmeye karar vermezsek, O'nun hayatını içimizde taşımayız.

[salih özgür]

Antakya’lı İgnatius’un Magnesyalılar’a Mektubu
Sevgi içinde tek bir dua, tek bir umut.
Yukarıda sözünü ettiğim şahıslara (episkoposunuz Damas, rahipleriniz Bassus ve Apollonius, diyakon Zotion) tüm cemaatinizi iman içinde kucaklayıp sevdiğime göre, sizden bir ricam var: her ne yaparsanız, tanrısal bir dirlik içinde, Tanrı'nın yerini tutan episkoposun, Havariler meclisinin yerini tutan rahiplerin ve kalbimde çok büyük yer tutan diyakonların idaresinde yapın. Bu diyakonlar, çağlar başlamadan önce Baba'nın yanında olan, çağlar bittiğinde kendini belli eden İsa Mesih'e hizmetle görevlendirilmiştir. O halde, hepiniz Tanrı buyruklarına uygun bir yaşam tarzı benimseyin, birbirinize saygı gösterin, hiç kimse benzerine şehvet gözü ile bakmasın, aksine birbirinizi İsa Mesih'te seviniz. Aranızda hiçbir nifak olmasın, episkoposa ve ebedi hayatı yansıtıp öğretmek üzere başınızda bulunanlara itaat ediniz.
Rab, Baba ile Bir'dir. O, Baba dışında, ne kendi öz iradesiyle, ne Havarilerin aracılığı ile hiçbir şey yapmadı. Siz de aynı şekilde, episkopos ve ruhbanlar dışında hiçbir girişimde bulunmayın. Özel eylemlerinizi makul göstermeye çalışmayın, her şeyin üstünde olan tek bir İsa Mesih. Hepiniz bir arada tek bir Tanrı mabedi oluşturmak için yarışınız, tek bir sunak etrafında, tek Baba'dan neşet eden, tek Baba'nın yanında olan ve tekrar ona dönen tek İsa Mesih'te.
Yabancı doktrinlerin, faydasız eski masalların sizi yanıltmasına müsaade etmeyin, çünkü hala Yahudi Töresine göre yaşamaya devam edersek, inayete kucak açmadığımızı ikrar etmiş oluruz. Tanrı inayeti esin verdi, inanmayanları Tanrı'nın tek olduğuna ikna etmeleri için, bu tek Tanrı'nın, sessizlikten çıkan Kelamı, Oğlu İsa Mesih'te zuhur ettiğini, İsa Mesih'in her yerde Onu gönderenin rızasını kazanacak şekilde davrandığını onlara anlatmaları için. Eski düzen içinde yaşayanlar Sebt günü yerine, varlığı ve ölümü ile hayatımızı yeşerten Rab gününü kutsal sayarak yeni umuda açıldılar. (Bazıları imanımızın temeli olan bu Kurtuluş Sırrını yadsımaktadır. Tek Rabbimiz İsa Mesih'in şakirtleri olarak tanınmak için biz bu hususta diretiyoruz). Kutsal Ruh'un esini ile Onun şakirtleri olan bizzat Peygamberler bile O'nu Rableri olarak beklediklerine göre, biz O olmaksızın nasıl yaşayabiliriz? Bu nedenle Onu hakkaniyet içinde yaşayarak bekleyenleri O ölülerden diriltti.

[salih özgür]

Antakya’lı İgnatius’un Magnesyalılar’a Mektubu
Mesih'i içimizde taşıyarak.
Mesih'in merhametine duyarsız olmayalım, çünkü O da bizim gibi davransaydı mahvolurduk. Hristiyanlığa yaraşır şekilde yaşamayı öğrenmek için onun şakirtleri olalım, çünkü kendine bundan başka bir ad veren Tanrı'ya ait değildir. Bu nedenle eskimiş, ekşimiş, bozuk mayayı atınız, yeni mayaya, yani, İsa Mesih'te tuz olunuz ki, içinizden kimse kokuşmasın, çünkü onun kokusu sizi suçlayacaktır.
İsa Mesih'ten söz etmek, ama Yahudi gibi yaşamakta bir tutarsızlık vardır. Yahudiliğe inanan Hristiyanlık değildir, aksine Yahudilik Hristiyanlığa inandı ve Hristiyanlık Tanrı'ya inananların tümünü birleştirdi.
Bunları sizlere yazmamım nedeni, içinizden bazılarının bu durumda olduğunu öğrenmiş olmam değildir, sevgili kardeşlerim. Ancak, astınız olmakla birlikte sizi uyarmak istiyorum: övüngenlik tuzağına düşmeyin. Aksine, Pontius Pilatus devrinde olagelen doğum, cefa ve dirilişin gerçeğinden emin olunuz. Bunlar hakikaten ve hiçbir kuşkuya meydan vermeyecek şekilde umudumuz İsa Mesih tarafından gerçekleştirildi. Hiçbiriniz hiçbir zaman bundan şaşmasın. Ben, buna layık görülürsem, her şeyde sizinle bir olmak isterim. Evet, zincire vurulmuş bulunuyorum, ama yine de özgür olan sizlerden hiçbiriyle kıyaslanamam. Bununla böbürlenmediğinizi biliyorum, çünkü İsa Mesih'i içinizde taşıyorsunuz. Dahası, sizi övdüğüm zaman, yüzünüzün kızardığını biliyorum. Kitabın da dediği gibi: Adil, kendi öz suçlayıcısıdır.
O halde, Rabbin ve Havarilerin öğretilerinde güçlenmeye özen gösterin ki her şeyde başarı sizin olsun, bedenen ve zihnen, imanda ve sevgide, Baba, Oğul Ve Kutsal Ruh'ta, başlangıçta ve bitişte, bu denli saygıdeğer episkoposunuzla, bu denli saygıdeğer ruhbanlarınız ve aziz diyakonlarınızla. Episkoposunuza itaatli olun, birbirinize itaatli olun, İsa Mesih'in İnsan olmasında Baba'ya itaatli olduğu gibi, Havarilerin Mesih'e, Baba'ya ve Ruh'a itaatli olduğu gibi. Böylece birlik hem tensel, hem tinsel olsun.
Tanrı ile dolup taştığınızı bildiğim için size kısaca hitap ettim. Dualarınızda beni anınız ki Tanrı'ya erişeyim. İsmini taşımaya layık olmadığım Suriye Kilise'sini de dualarınızda anınız, çünkü Tanrı'da buluşan dualarınıza ve muhabbetinize ihtiyacım var. Kilisenizin duaları sayesinde Suriye Kilisesi inayetin nimetine ulaşsın. Size bu mektubu yazdığım İzmir'den Efesliler topluluğunun selamlarını gönderiyorum. Onlar Tanrı'ya şükretmeye geldiler. Sizin gibi onlar da İzmir episkoposu Polikarpos ile birlikte bana destek oldular. Diğer Kiliseler de sizleri İsa Mesih şerefine selamlıyor. Tanrı ile birlik içinde, bizleri yüzüstü bırakmayan Ruh'a, İsa'ya malik olarak esen kalın!