|
|
|
#1
01-Ocak-2010, 16:36
|
|||
|
|||
Kuala Lumpur Mahkemesi: "Artık 'Allah' diyebilirsiniz."
Alıntı:
"YHVH'nin meleği, "Adımı niçin soruyorsun?" dedi, "Adım tanımlanamaz." Hakimler 13/8 "İsrailliler'e de ki, 'Beni size atalarınızın Tanrısı, İbrahim'in Tanrısı, İshak'ın Tanrısı ve Yakup'un Tanrısı YHVH gönderdi.' Sonsuza dek adım bu olacak. Kuşaklar boyunca böyle anılacağım." Mısırdan çıkış 3/15 "Ben YHVH'im, adım budur. Onurumu bir başkasına, Övgülerimi putlara bırakmam." Yeşeya 42/8 "Bunu kendim için, evet, kendim için yapıyorum. Adımı bayağılaştırmanızı nasıl hoş görebilirim? Bana ait olan onuru başkasına vermem." Yeşeya 48/11 "Bundan ötürü halkım adımı bilecek, O gün, 'İşte ben diyenin ben olduğumu anlayacak." Yeşeya 52/6 "Ey İsrail halkı, kötü yollarınıza, yozlaşmış uygulamalarınıza göre değil, adım uğruna sizinle ilgilendiğimde, benim YHVH olduğumu anlayacaksınız. Egemen YHVH böyle diyor." Hezekiel 20/44 "Onun için bu kez onlara Gücümü, kudretimi tanıtacağım. O zaman adımın YHVH olduğunu anlayacaklar." Yeremeya 16/21 "Ataları nasıl Baal yüzünden adımı unuttuysa, onlar da birbirlerine düşlerini anlatarak halkıma adımı unutturmayı tasarlıyorlar." Yeremeya 23/27 Görüldüğü üzere, kutsal kitap'ta RAB Tanrı "Sonsuza dek adım bu olacak" buyurmasına ve kutsal varlığının başka adlar ile anılmasına tahammülü olmadığı hususunda insanları defalarca uyarmasına rağmen; Malezya daki kilisenin 'Biz de Allah demek istiyoruz' diyerek mahkemelik olması; sonrasında ilgili mahkemenin , 'Siz de Allah diyebilirsiniz' diyerek orada yaşayan Hristiyanlara kararını bir 'Lütuf' edâsında açıklaması gerçekten düşündürücü. Bu mesajımla RAB Tanrının adı hususunda bir polemik oluşturmak niyetinde değilim. Nihayetinde herkes; inancında özgür olduğu gibi, kişinin inandığına, inancı doğrultusunda bir isimle tapınması en doğal hakkıdır. Ne eski ahitte, ne de İncil de RAB Tanrı için 'Allah' adı geçmez. Bilindiği üzere bu isim Arapça dır. Eğer iddia edildiği gibi 'Diller üstü' bir özelliğe sahip olsa idi, önce Tevratta yer alması gerekirdi. Daha neler görecek ve okuyacağız bakalım.!
__________________
"Rabbe övgüler sun ey gönlüm ! O'nun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım ! Rabbe övgüler sun ey canım ! İyiliklerinin hiç birini unutma !" Mezmurlar 103/1-2 
|
|
#2
01-Ocak-2010, 23:19
|
|||
|
|||
|
Sevgili A'raf,
İzninle bu konuyuda içine alan kapsamlı bir soru sormak istiyorum sizlere... Şimdi Eski Ahitten alıntıladığın ayetlere göre Tanrı, kendisinin YHVH olarak anılmasını istiyor. Hatta daha açık ifade etmek gerekirse buyuruyor... Peki İsa Mesihin gelişi ve çarmıhta bedenini kurban sunusu olarak feda etmesinden sonra, bu ve bunun gibi eski ahitte yer alan buyrukların bizler için bir bağlayıcılığı varmıdır? İncili okuduğumda dikkatimi çeken en önemli nokta; Mesihin kanı sayesinde insanlığın, Yasanın yükünden kurtulduğu mealine gelen ayetlerdi... Yanlışmı yorumluyorum ayetleri acaba?
|
|
#3
01-Ocak-2010, 23:53
|
||||
|
||||
|
Alıntı:
Yasa yükünden kurtulduk evet. Yasa'yı kimse yerine getiremez, zaten bu yüzden kurtuluşa, mesih'e ihtiyacımız vardı. Ve Yasa'da bize günahlarımızı gösterdi, yasayı yerine getirmekteki acizliğimizi ve çaresizliğimizi gösterdi. Bu Yasa'yı Eski Ahit'in yasa bölümlerinde okuyabilirsiniz. Mesih'in kanı sayesinde özgür kılındık, o zaman artık çalabiliriz, zina edebilir, adam öldürebiliriz mi? Kesinlikle hayır. Aksina yasa daha sivrildi. Örneğin, adam öldürmeyecek buyruğunu İsa Mesih'in nasıl açıkladığını hatırlayalım? Kardeşine öfkelenen ve "ahmak" diyen bile bu günahı işlemiş ve cehennem ateşini haketmiş olacaktır dedi. Tüm bu buyrukların bizleri bağlayıcılığı vardır. Ancak biz bunları yerine getirerek kurtulmuyoruz. Kutsal Yasa`yı ya da peygamberlerin sözlerini geçersiz kılmak için geldiğimi sanmayın. Ben geçersiz kılmaya değil, tamamlamaya geldim. Matta 5:17 Eski Antlaşmayı yok saymak, geçersiz gibi düşünmek hatasına düşmeyin lütfen. Genellikle yeni iman edenlerde bu tür sorular oluşabiliyor. Yasa ve kurtuluş ile ilgili Galatyalılar bölümünü okursanız bu konu ile ilgili daha iyi bilgi sahibi olabilirsiniz. Ek olarak Romalılar 3.bölümüde okuyunuz. Ayrıca, YHVH, Tanrı'nın özel ismidir. Tıpkı sizin bir özel adınız, benim bir özel adım olduğu gibi Tanrı'nında özel bir adı bulunmaktadır. Bu isim YHVH'dir. Birisi size başka bir isim ile seslendiğinde bu hoş olmayacağı gibi, Tanrı'ya başka bir isimle seslenmek kesinlikle hoş olmayacaktır. Geçmişte ve günümüzde bir çok din, kültür bu ismi unutturmaya çalışıp, insanlara başka isimler söyletmeye çalışmıştır. Bu yüzden bu ismin bilincinde olmak önemlidir. İsa Mesih'in ismi de (YAHŞUAH - YEŞUA), YHVH isminden türemiştir. YHVH Kurtarır anlamına gelmektedir. ROMALILAR 7.BÖLÜM 1 Bilmez misiniz ki, ey kardeşler -Kutsal Yasa`yı bilenlere söylüyorum- Yasa insana ancak yaşadığı sürece egemendir? 2 Örneğin, evli kadın, kocası yaşadıkça yasayla ona bağlıdır; kocası ölürse, onu kocasına bağlayan yasadan özgür olur. 3 Buna göre kadın, kocası yaşarken başka bir erkekle ilişki kurarsa, zina etmiş sayılır. Ama kocası ölürse, kadın yasadan özgür olur. Şöyle ki, başka bir erkeğe varırsa, zina etmiş olmaz. 4 Aynı şekilde kardeşlerim, siz de bir başkasına -ölümden dirilmiş olan Mesih`e- varmak üzere Mesih`in bedeni aracılığıyla Kutsal Yasa karşısında öldünüz. Bu da Tanrı`nın hizmetinde verimli olmamız içindir. 5 Çünkü biz benliğin denetimindeyken, Yasa`nın kışkırttığı günah tutkuları bedenimizin üyelerinde etkindi. Bunun sonucu olarak ölüme götüren meyveler verdik. 6 Şimdiyse biz, daha önce tutsağı olduğumuz Yasa karşısında öldüğümüz için Yasa`dan özgür kılındık. Öyle ki, yazılı yasanın eski yolunda değil, Ruh`un yeni yolunda kulluk edelim. 7 Öyleyse ne diyelim? Kutsal Yasa günah mı oldu? Kesinlikle hayır! Ama Yasa olmasaydı, günahın ne olduğunu bilemezdim. Yasa, “Göz dikmeyeceksin” demeseydi, başkasının malına göz dikmenin ne olduğunu bilemezdim. 8 Ne var ki günah, bu buyruğun verdiği fırsatla içimde her türlü açgözlülüğü üretti. Çünkü Kutsal Yasa olmadıkça günah ölüdür. 9-10 Bir zamanlar, Yasa`nın bilincinde değilken diriydim. Ama buyruğun bilincine vardığımda günah dirildi, bense öldüm. Buyruk da bana yaşam getireceğine, ölüm getirdi. 11 Çünkü günah buyruğun verdiği fırsatla beni aldattı, buyruk aracılığıyla beni öldürdü. 12 İşte böyle, Yasa gerçekten kutsaldır. Buyruk da kutsal, doğru ve iyidir. 13 Öyleyse, iyi olan bana ölüm mü getirdi? Kesinlikle hayır! Ama günah, günah olarak tanınsın diye, iyi olanın aracılığıyla bana ölüm getiriyordu. Öyle ki, buyruk aracılığıyla günahın ne denli günahlı olduğu anlaşılsın. 14 Yasa`nın ruhsal olduğunu biliriz. Bense benliğin denetimindeyim, köle gibi günaha satılmışım. 15 Ne yaptığımı anlamıyorum. Çünkü istediğimi yapmıyorum; nefret ettiğim ne ise, onu yapıyorum. 16 Ama istemediğimi yaparsam, Yasa`nın iyi olduğunu kabul etmiş olurum. 17 Öyleyse bunu artık ben değil, içimde yaşayan günah yapıyor. 18 İçimde, yani benliğimde iyi bir şey bulunmadığını biliyorum. İçimde iyiyi yapmaya istek var, ama güç yok. 19 İstediğim iyi şeyi yapmıyorum, istemediğim kötü şeyi yapıyorum. 20 İstemediğimi yapıyorsam, bunu yapan artık ben değil, içimde yaşayan günahtır. 21 Bundan şu kuralı çıkarıyorum: Ben iyi olanı yapmak isterken, karşımda hep kötülük vardır. 22 İç varlığımda Tanrı`nın Yasası`ndan zevk alıyorum. 23 Ama bedenimin üyelerinde bambaşka bir yasa görüyorum. Bu da aklımın onayladığı yasaya karşı savaşıyor ve beni bedenimin üyelerindeki günah yasasına tutsak ediyor. 24 Ne zavallı insanım! Ölüme götüren bu bedenden beni kim kurtaracak? 25 Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı`ya şükürler olsun! Sonuç olarak ben aklımla Tanrı`nın Yasası`na, ama benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.
__________________
Gün ağarıp sabah yıldızı yüreklerinizde doğuncaya dek, karanlık yerde ışık saçan çıraya benzeyen bu sözlere kulak verirseniz, iyi edersiniz. (2. Petrus 1:19)
|
|
#4
02-Ocak-2010, 01:07
|
|||
|
|||
|
Efendim;
İsa Mesih kendisi ve Dünya'da ki gerevi ile alâkalı olarak şöyle demiştir. Alıntı:
Sizin gibi genç değilim. Ama iman yaşım bir hayli genç. Mesih efendimi tanıma şerefi ve mutluluğuna ereli, bir yıldan biraz fazla oldu. Bu süre zarfında, fırsat buldukça okuyor ve araştırıyorum. Öğrenebildiğim kadarıyla, MESİH'ten evvel geçerli olan yasalar, inasana 'Günah' olan şeyleri öğretmeye yönelik idi. Dünya da olduğumuz sürece RAB Tanrının sevmediği ve bizleri men ettiği husularda dikkatli davranmak, hatâya düşmemek mecbûriyetindeyiz. İman etmekle yasadan muaf olmuyoruz. Tam tersine; iman etmiş olmamız, sözlerimizden değil; RAB Tanrı'nın emirlerine sadâkatle bağlılığımızdan anlaşılacaktır. RAB Tanrı her şeyi kendi katından bi ölçüye göre yarattı. Bu ölçüler (Yasa) değişmez. Yaşadığımız, var olduğumuz müddetçe bu yasalara uymakla mükellefiz. Hiç kimse 'MESİH'in temiz kanı'nı kendi çıkar hesapları için bir 'Meşrûiyet aracı' olarak kullanamaz. O kan, sadece 'Ebedi ölüm' yargısından kurtulmak içindir. Ebedi ölüm ise, sürekli Tanrıdan uzak kalmak demektir. Şeytan ve kötülüğün güçleri var oldukça, bunların Dünya'yı fesada boğma çalışmaları sürdükçe; iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı birbirinden ayırmamızı sağlayacak yasaların geçerliliğini koruması kaçınılmazdır. Pergel'in bir ayağı sâbit kalır ise, diğer ayağı ile ölçülü çizimler yapmak mümkün olmaktadır. Eğer iki ayağını da hareketli yaparsanız, o âlet pergel olmaktan çıkar. Bizim 'Sâbit ayağımız' Kutsal yasa dır. Temizlenmek, temiz bir hayat için olursa bir anlam ifade eder. İnsanın temiz bir hayat sürmesi için nelerin gerektiği de kutsal kitapta açıklanmış, özü 'On emir' de net biçimde ifâde edilmiştir. Bunlar ne değişir, ne de iptâl edilirler. RAB Tanrı, "Ben RAB'bim değişmem" Malaki 3/6 buyuruyor. 'Nesh/Mensuh' gibi kavramlar Hristiyanlıkta yer almazlar. İman asla kaypak bir zeminde duramaz. Saygılar.
__________________
"Rabbe övgüler sun ey gönlüm ! O'nun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım ! Rabbe övgüler sun ey canım ! İyiliklerinin hiç birini unutma !" Mezmurlar 103/1-2
|
|
#5
03-Ocak-2010, 02:06
|
|||
|
|||
|
Lütfedip soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim...
|
 |
| Bu Yazıyı Diğer Sitelerde Paylaş |
| Seçenekler | |
|
