Kurtuluş Bilimine Giriş (Soterioloji)

[Chonk Vandelay]

I.5- Kefaret

Kutsal Kitap kölelerin satın alınması işinde bir bedel talep etmektedir. Günaha köle olan bizleri Rab satın almak için de bir bedel ödeyecektir. Bu durumda Kurtuluşumuz bir Satın Alınma olayıdır. Bu da bir kefaret ya da fidye ödemeyi gerekli kılmaktadır:
Mezmur 34 : 22 RAB kullarını fidyeyle kurtarır,O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.
Mezmur 130 : 8 İsrail'i bütün suçlarındanO fidyeyle kurtaracaktır.

Bu kefaret bizim ödeyebileceğimiz bir bedel değildir. O halde Kutsal Yazılar boyunca tekrar ve tekrar her konuda yollarımız Mesih’e çıkıyor. İlk günahtan sonra Adem ve Havva kendilerini yapraklarla örtmeye çalıştılar (Tekvin 3:7, 8-11, 21). Ancak Tanrı onların bu işlerinden memnun olmadığı için kendisi deriden bir kaftan ile örttü. Çünkü Adem ve Havva’nın yaptığı işler sadece günahı örtmeye yarıyordu. Günahı kökten kaldıramıyordu. Tanrı’nın onlara kendisinin sağladığı deriden kaftan bir kurbanı [ve kanı] gerektiriyordu. Böylece bu kurbanı, yani kefareti Tanrı’nın kendisi sağladı.

Öyleyse kefaret konusunda da kendi doğruluklarımıza güvenemeyiz. Luka 18:9-14 ayetlerinde Ferisi ve Vergi görevlisi benzetmesini görüyoruz. Buradaki Ferisi kendi doğruluğuna güveniyor. Ferisiyi tapınakta görüyoruz, duada, ondalıkta, oruçta görüyoruz. Ancak Ferisi Tanrı’ya yönelme konusunda doğru işlerle meşgul olduğu halde sonuca ulaşamıyor. Bütün bunlar kendisinde bir gurur oluşturuyor. Böylece işlerine bakıp kendisini yüceltiyor “İyi işler yapıyorum, demek ki, günahkar değilim” şeklindeki bir düşünceye kendisini tutsak etmiş görüyoruz.

Ancak vergi görevlisi günahkar olduğunu itiraf ediyor ve günahları için Tanrı’dan bir kefaret talep ediyor: merhamet...

Böylece Eski Ahitte talep edilen kurbanın İsa olduğunu görüyoruz:
Efesliler 5:1 Bunun için, sevgili çocuklar olarak Tanrı'yı örnek alın. 2 Mesih bizi nasıl sevdiyse ve kendisini bizim için güzel kokulu bir sunu ve kurban olarak nasıl Tanrı'ya sunduysa, siz de öylece sevgi yolunda yürüyün.

Mesih’in kefaretinden dolayı, işlediğimiz günahlar[11] ve Ruh’a karşıt olan günahlı doğamızdan dolayı artık Tanrı önünde Mesih’in kanından dolayı suçlanmayacağız:
I.Yuhanna 1:7 Ama kendisi ışıkta olduğu gibi, biz de ışıkta yürürsek, birbirimizle paydaşlığımız olur ve O'nun Oğlu İsa'nın kanı bizi her günahtan arındırır.
I.Yuhanna 2:2 Kendisi günahlarımızı ve yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.
Romalılar 7:21 Bundan şu kuralı çıkarıyorum: ben iyi olanı yapmak isterken, içimde hep kötülük vardır. 22 İç varlığımda Tanrı'nın Yasasından zevk alıyorum. 23 Ama bedenimin üyelerinde başka bir yasa görüyorum. Bu da aklımın onayladığı yasaya karşı savaşıyor ve beni bedenimin üyelerindeki günah yasasına tutsak ediyor. 24 Ne zavallı insanım! Ölüme götüren bu bedenden beni kim kurtaracak? 25 Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'ya şükürler olsun! İşte ben aklımla Tanrı'nın yasasına, ama doğal benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.

Böylece Tanrı büyük lütfu ile Mesih’in doğruluğunu bize sayıyor. Bu da bizi sonsuz yargıdan özgür kılıyor:
Yuhanna 3:17 Tanrı, Oğlunu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. 18 O'na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen ise zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı'nın biricik Oğlunun adına iman etmemiştir.
Yuhanna 5:24 «Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.
Romalılar 8:1 Bu nedenle, Mesih İsa'ya ait olanlara karşı artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. 2 Çünkü yaşam veren Ruh'un yasası, Mesih İsa sayesinde beni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı.

Bir kefaretin gerekliliğinde, İsa Mesih Tanrı’nın öfkesi kendi insanlığında taşıdı, kendi doğruluğunu bizim üzerime koydu ve bizlere yaşam kazandırdı:
II.Korintliler 5:21 Tanrı, Mesih sayesinde kendisinin doğruluğu olalım diye, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah yaptı (İşaya 53, Yuhanna 3.16).

Böylece İsa Mesih, Tanrı’nın günaha karşı olan kızgınlığından[12] dolayı kurban olarak acı çekti[13] , bu şekilde bizlerin kefaretini ödeyip bizleri özgür kıldı.[14] Sonsuz yaşamı ve O’nun doğruluğunda kazandık.[15]

[Chonk Vandelay]

I.5- Kefaret

Kutsal Kitap kölelerin satın alınması işinde bir bedel talep etmektedir. Günaha köle olan bizleri Rab satın almak için de bir bedel ödeyecektir. Bu durumda Kurtuluşumuz bir Satın Alınma olayıdır. Bu da bir kefaret ya da fidye ödemeyi gerekli kılmaktadır:
Mezmur 34: 22 RAB kullarını fidyeyle kurtarır,
O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.
Mezmur 130: 8 İsrail'i bütün suçlarından
O fidyeyle kurtaracaktır.

Bu kefaret bizim ödeyebileceğimiz bir bedel değildir. O halde Kutsal Yazılar boyunca tekrar ve tekrar her konuda yollarımız Mesih’e çıkıyor. İlk günahtan sonra Adem ve Havva kendilerini yapraklarla örtmeye çalıştılar (Tekvin 3:7, 8-11, 21). Ancak Tanrı onların bu işlerinden memnun olmadığı için kendisi deriden bir kaftan ile örttü. Çünkü Adem ve Havva’nın yaptığı işler sadece günahı örtmeye yarıyordu. Günahı kökten kaldıramıyordu. Tanrı’nın onlara kendisinin sağladığı deriden kaftan bir kurbanı [ve kanı] gerektiriyordu. Böylece bu kurbanı, yani kefareti Tanrı’nın kendisi sağladı.

Öyleyse kefaret konusunda da kendi doğruluklarımıza güvenemeyiz. Luka 18:9-14 ayetlerinde Ferisi ve Vergi görevlisi benzetmesini görüyoruz. Buradaki Ferisi kendi doğruluğuna güveniyor. Ferisiyi tapınakta görüyoruz, duada, ondalıkta, oruçta görüyoruz. Ancak Ferisi Tanrı’ya yönelme konusunda doğru işlerle meşgul olduğu halde sonuca ulaşamıyor. Bütün bunlar kendisinde bir gurur oluşturuyor. Böylece işlerine bakıp kendisini yüceltiyor “İyi işler yapıyorum, demek ki, günahkar değilim” şeklindeki bir düşünceye kendisini tutsak etmiş görüyoruz.

Ancak vergi görevlisi günahkar olduğunu itiraf ediyor ve günahları için Tanrı’dan bir kefaret talep ediyor: merhamet...

Böylece Eski Ahitte talep edilen kurbanın İsa olduğunu görüyoruz:
Efesliler 5:1 Bunun için, sevgili çocuklar olarak Tanrı'yı örnek alın. 2 Mesih bizi nasıl sevdiyse ve kendisini bizim için güzel kokulu bir sunu ve kurban olarak nasıl Tanrı'ya sunduysa, siz de öylece sevgi yolunda yürüyün.

Mesih’in kefaretinden dolayı, işlediğimiz günahlar[11] ve Ruh’a karşıt olan günahlı doğamızdan dolayı artık Tanrı önünde Mesih’in kanından dolayı suçlanmayacağız:
I.Yuhanna 1:7 Ama kendisi ışıkta olduğu gibi, biz de ışıkta yürürsek, birbirimizle paydaşlığımız olur ve O'nun Oğlu İsa'nın kanı bizi her günahtan arındırır.
I.Yuhanna 2:2 Kendisi günahlarımızı ve yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.
Romalılar 7:21 Bundan şu kuralı çıkarıyorum: ben iyi olanı yapmak isterken, içimde hep kötülük vardır. 22 İç varlığımda Tanrı'nın Yasasından zevk alıyorum. 23 Ama bedenimin üyelerinde başka bir yasa görüyorum. Bu da aklımın onayladığı yasaya karşı savaşıyor ve beni bedenimin üyelerindeki günah yasasına tutsak ediyor. 24 Ne zavallı insanım! Ölüme götüren bu bedenden beni kim kurtaracak? 25 Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'ya şükürler olsun! İşte ben aklımla Tanrı'nın yasasına, ama doğal benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.

Böylece Tanrı büyük lütfu ile Mesih’in doğruluğunu bize sayıyor. Bu da bizi sonsuz yargıdan özgür kılıyor:
Yuhanna 3:17 Tanrı, Oğlunu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. 18 O'na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen ise zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı'nın biricik Oğlunun adına iman etmemiştir.
Yuhanna 5:24 «Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.
Romalılar 8:1 Bu nedenle, Mesih İsa'ya ait olanlara karşı artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. 2 Çünkü yaşam veren Ruh'un yasası, Mesih İsa sayesinde beni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı.

Bir kefaretin gerekliliğinde, İsa Mesih Tanrı’nın öfkesi kendi insanlığında taşıdı, kendi doğruluğunu bizim üzerime koydu ve bizlere yaşam kazandırdı:
II.Korintliler 5:21 Tanrı, Mesih sayesinde kendisinin doğruluğu olalım diye, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah yaptı (İşaya 53, Yuhanna 3.16).

Böylece İsa Mesih, Tanrı’nın günaha karşı olan kızgınlığından[12] dolayı kurban olarak acı çekti[13] , bu şekilde bizlerin kefaretini ödeyip bizleri özgür kıldı.[14] Sonsuz yaşamı ve O’nun doğruluğunda kazandık.[15]

[Chonk Vandelay]

I.7- Diriliş

Mesih İsa bakire Meryem’den doğarak aramıza geldi, bu dünyada yaşadı, acı çekti, öldü ve gömüldü. Buraya kadar olan süreç O’nun “yüceliğinden soyunarak aramıza gelmesi” yani alçaltılmasıdır.

İsa Mesih’in dirilişi, göğe çıkması Baba’nın sağında oturması, dünyayı yargılamak için tekrar gelmesi ise O’nun yüceltilmesi konumudur:

Mesih İsa, ölümünde çürümeyerek yüceliğini göstermiştir, bizim etimizden et, kemiklerimizden kemik almış olmasına rağmen, öldü ve çürümedi, üçüncü gün ölümden kendi gücüyle dirildi. Ölüm ve çürüme günahın sonucu olarak Adem’e bir lanet olarak verilmişti. Ancak İsa ölümü ve iblisi yendi:
İbraniler 2:14 Bu çocuklar etten ve kandan oldukları için İsa, ölüm gücüne sahip olanı, yani İblis'i, ölüm aracılığıyla etkisiz hale getirmek üzere onlarla aynı insan yapısını aldı.

Tanrısal adaletinin talep ettiği cezayı tam olarak ödedi:
Romalılar 8:33 Tanrı'nın seçtiklerini kim suçlayacak? Onları aklayan Tanrı'dır. 34 Kim suçlu çıkaracak? Ölmüş, üstelik dirilmiş olan Mesih İsa, Tanrı'nın sağındadır ve bizim için aracılık etmektedir.

Böylece İsa Mesih, Tanrı’nın sonsuz Oğlu, Kurtarıcı, ölülerin ve dirilerin Rab’bi olduğunu açıkça gösterdi:
I.Korintliler 15:21 Ölüm bir insan aracılığıyla geldiğine göre, ölümden diriliş de bir insan aracılığıyla gelir. 22 Herkes nasıl Âdem'de ölüyorsa, herkes Mesih'te yaşama kavuşacak.

Böylece Mesih İsa, ve kilisenin başı olarak, kendisine ait olan halkın aklanması, kutsanması, korunması ve son günde yüceltilmesi için gerekenleri yapmış ve bunları kutsal bir vaat [ve ümit] olarak kiliseye vermiştir.

Öyleyse kurtuluşumuz için gerekli olan her şey bizleri Mesih’in çarmıh ölümüne götürüyor:
Koloseliler 1:20 O'nun çarmıhta akıtılan kanı aracılığıyla esenliği sağlamış olarak yerde ve gökte olan her şeyi O'nun aracılığıyla kendisiyle barıştırmaya razı oldu. 21 Yaptığınız kötülükler yüzünden bir zamanlar düşüncelerinizde Tanrı'ya yabancı ve düşmandınız. 22 Şimdiyse Mesih, sizi Tanrı'nın önüne kutsal, lekesiz ve kusursuz olarak çıkarmak için öz bedeninin ölümü sayesinde sizi Tanrı'yla barıştırdı.

Mesih İsa dirilmiştir, çünkü çarmıhta açı çekerek ölmüştür. Diriliş, ölümden sonra gelmektedir. Mesih’in dirilişinden önce bazı kimselerin dirilişine tanık oluyoruz (I.Krallar 17:8-24, Matta 9:18-19, 23-26). Ancak Mesih’in dirilişi tarihsel bir gerçek olduğu kadar da eşsiz bir olaydır. Diriliş ile Mesih çürümez bir beden alıyor. O’nun dirilişi bizim kişisel yaşamımızla yakından ilgilidir. O’nun dirilişi bu yaşamda ve ölümde bizimle ilgilidir.

Mesih’ten önce veya Mesih zamanında dirilen kimseler sonsuza kadar yaşamadılar, diğer insanlar gibi belirli bir zaman sonra yeniden öldüler. Onlar aynı beden ile dirildi. Mesih’in dirilişine kadar olan zamanda gördüğümüz diriliş örnekleri yeryüzüne gelecek olan Tanrı’nın Krallığının bir ön habercisiydiler. Ancak Mesih görkemli bir beden ile, göksel bir beden ile (yenilenmiş bir beden ile) diriliyor.

I.Korintliler 15:43 Düşkün olarak gömülür, görkemli olarak diriltilir. Zayıf olarak gömülür, güçlü olarak diriltilir.
44 Doğal bir beden olarak gömülür, ruhsal bir beden olarak diriltilir. Doğal beden olduğu gibi, ruhsal beden de vardır.
45 Nitekim şöyle yazılmıştır: «İlk insan Âdem, yaşayan bir can oldu.» Son Âdem ise yaşam veren bir ruh oldu.
47 İlk adam yerden, yani topraktandır. İkinci adam göktendir.
48 Topraktan olan adam nasılsa, topraktan olanlar da öyledir. Göksel adam nasılsa, göksel olanlar da öyledir.
49 Bizler topraktan olana nasıl benzer idiysek, göksel olana da benzeyeceğiz.
50 Kardeşler, şunu demek istiyorum, et ve kan Tanrı'nın Egemenliğini miras alamaz. Çürüyen de çürümezliği miras alamaz.
Böylece Mesih’in dirilişinin eşsizliği bizlerin dirilişinin de bir garantisidir. Mesih gümah içindeki halkını satın alıp kefaretini ödüyor ve böylece Tanrı ile barıştırılmış olan bizlere de kendisininkine benzer bir dirilişi veriyor.

I.Korintliler 15:51-52 İşte size bir sır açıklıyorum. Hepimiz ölmeyeceğiz; son borazan çalınınca hepimiz bir anda, göz açıp kapayana dek değiştirileceğiz. Evet, borazan çalınacak, ölüler çürümez olarak dirilecek, ve biz de değiştirileceğiz.
53 Çünkü bu çürüyen varlığımız çürümezliği, bu ölümlü varlığımız ölümsüzlüğü giyinmelidir.
Öyleyse bizler Mesih’in dirilişinde dirilişimizi görüyoruz. Bu aynı zamanda Tanrısal vaatlerin bizim yaşantımız için gerçek olması demek. Bu değişme bizlerin yüceltileceğinin de bir işaretidir.

Aynı şekilde Pavlus’un Psidya Antakyasındaki konuşmasına bakalım (Elçilerin İşleri 13:16-48). Pavlus bu konuşmayı hem Yahudilere hem de Yahudi olmayan diğer uluslara yapıyor [16]. Bundan sonra Tanrı halkının tarihteki kurtuluşundan (Mısır’dan) bahsediyor [17-18]. Ve Tanrı’nın onları vaat edilen topraklara getirişini [19-20], bir Kral olarak Davut’un Tanrı tarafından atanmasını anlatıyor [19-22]. Ayetler burada Davut’un Kral olarak seçilmesi ile Kurtarıcı İsa’nın gelmesini [23] Tanrı’nın tarih boyunca kendi halkı için yaptıklarının bir devamı olarak gösteriyor. Böylece ayetler Vaftizci Yahya’nın gelişine, İsa hakkındaki tanıklığına [24-25] değiniyor.

[26] bütün bunlar “İbrahim'in soyundan gelenler ve Tanrı'dan korkan diğerleri” yani uluslar için bu kurtuluş bildirisi (iyi haber-Müjde) olarak açıklanıyor.
[27-29] Böylece İsa’nın yargılanması, çarmıh ölümü meydana geliyor.
[30-31] Ama Mesih diriliyor, pek çok kimseye görünüyor. O’nun dirilişi ise MÜJDE olarak açıklanıyor:
Elçilerin İşleri 13:32-33 «Biz de size Müjde'yi duyuruyoruz: Tanrı İsa'yı diriltmekle, atalarımıza verdiği sözü, onların çocukları olan bizler için yerine getirmiştir. İkinci Mezmur'da da yazıldığı gibi: `Sen benim Oğlumsun, bugün ben sana Baba oldum.'

Mesih’in dirilişi böylece Tanrı’nın geçmişten beri Tanrı halkı ile olan ilişkisinin, Tanrı halkı için yaptığı işin bir devamı olarak karşımıza çıkıyor (32-33).
[34] Böylece Mesih’in dirilişi Davut'a verilmiş olan kutsal ve güvenilir vaatlerin yerine gelmesi olarak karşımıza çıkıyor. Çünkü Tanrı `Kutsalını çürümeye bırakmayacaktır' [35].
[36] Davut, ölüyor, ataları gibi gömülünce bedeni de çürüyüp gidiyor.
[37] Ancak çürümezliği Mesih’te görüyoruz.
[38-39] Mesih’in çürümezlik ile diriliş günahlar içinde kökten çürümüş olanların bağışlanması ile ilişkilendiriliyor.
[40-41] Böylece Tanrı, İsa Mesih’te şaşılacak bir iş yapıyor.

Davut bir kraldı, öldü ve çürüdü. İsa ise KRAL ve TANRI OĞLU idi; öldü ve dirildi. Ölü bir İsa bize kurtuluş getiremezdi, lütuf sağlayamazdı. Böylece Kurtuluş, Tanrı’nın İsa Mesih aracılığı ile yaptığı bir şey olarak karşımız çıkıyor. Yani HRİSTİYANLIK İsa’nın yaptığı bir iş ile ilgili bir şeydir.

[Chonk Vandelay]

I.8- Yeniden Doğuş

Tanrı, yeni yaşam ve diriliş vermek istediği kimseleri içinde bulundukları günah, ölüm ve kökten çürümüşlük konumundan Mesih’e çağırır. Günahtan lütuf ve kurtuluş konumuna Sözün ve Ruh’un etkin bir şekilde işleyişi ile çağırır:
II.Selanikliler 2:13 Ama biz, ey Rab'bin sevdiği kardeşler, sizler için her zaman Tanrı'ya şükran borçluyuz. Çünkü Tanrı sizi, Ruh'un aracılığıyla kutsal kılınıp gerçeğe inanarak kurtulmanız için başlangıçtan seçti. 14 Rabbimiz İsa Mesih'in yüceliğine kavuşasınız diye, bildirdiğimiz müjdeyle sizi bu kurtuluşa çağırdı.
Romalılar 8:30 Tanrı, önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdığı kişileri akladı ve akladığı kişileri yüceltti.

Tanrı bu kimselerin gerçeği anlamaları için düşüncelerini yenileyip aydınlatır. Böylece “bir zamanlar, içinde yaşadıkları suç ve günahlardan ötürü ölü olarak, dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani itaatsiz insanlarda şimdi bile etkin olan ruha uymakta olanlar” kurtuluşa erişmeleri için ruhsal olarak aydınlatılır (Efesliler 2:1-2):
I.Korintliler 2:10 Oysa Tanrı bunları bize Ruh aracılığıyla açıkladı. Ruh her şeyi, Tanrı'nın derin düşüncelerini bile araştırır.
12 Tanrı'nın bize lütfettiklerini bilelim diye, bu dünyanın ruhunu değil, Tanrı'dan gelen Ruh'u aldık.[23]

Böylece Tanrı, taş yürekleri alır ve et bir yürek yapar (Hezekiel 36:26). Kişilerin iradelerini yeniler ve onları iyi olana yönlendirir; günah konusunda ikna eder, zihinlerimizi Mesih'in bilgisinde aydınlatır:
Filipililer 2:13 Çünkü kendisini hoşnut eden şeyi hem istemeniz, hem de yapmanız için sizde etkin olan Tanrı'dır.
Hezekiel 11:19 Onlara tek bir yürek vereceğim, içlerine yeni bir ruh koyacağım. İçlerindeki taş yüreği çıkarıp onlara etten bir yürek vereceğim.

İradelerini kadir gücüyle yönlendirdiği kimseleri etkin bir şekilde İsa Mesih’e çeker:
Yuhanna 6:44 «Beni gönderen Baba bir kimseyi bana çekmedikçe, o kimse bana gelemez. Bana geleni de son günde dirilteceğim. 45 Peygamberlerin yazdığı gibi, `Tanrı onların hepsine kendi yollarını öğretecektir.' Baba'yı işiten ve O'ndan öğrenen herkes bana gelir.

Böylece Yeniden Doğuşumuzu Etkin Bir Şekilde Çağrılmamızdan Ayıramayız.

Kişiler Tanrı tarafından çağrılıncaya dek günahta ölü konumdadırlar:
I.Korintliler 2:14 Doğal haliyle kişi, Tanrı'nın Ruhuyla ilgili gerçekleri kabul etmez. Çünkü bunlar ona saçma gelir. Ruhça değerlendirildikleri için de bunları anlayamaz.
Romalılar 8:7 Çünkü benliğe dayanan düşünce Tanrı'ya düşmandır; Tanrı'nın Yasasına boyun eğmez, eğemez de...
Efesliler 2:4-5 Ama merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için, suçlarımızdan ötürü ölü olduğumuz halde, bizi Mesih'le birlikte yaşama kavuşturdu. O'nun lütfuyla kurtuldunuz.

Tanrı’nın Mesih’teki karşılıksız lütfuyla çağrılanlar Kutsal Ruh tarafından günahtan canlandırılıp [yani mezardan diriltilir]. Yeniden Doğuş Tanrı’nın insanda önceden gördüğü herhangi bir şeyden kaynaklanmaz:
II.Timoteyus 1:9-10 Tanrı bizi, yaptıklarımıza göre değil, kendi amacına ve lütfuna göre kurtarıp kutsal bir yaşama çağırdı. Bu lütuf bize Mesih İsa'da zamanın başlangıcından önce bağışlanmış ve şimdi O'nun gelişiyle açığa çıkarılmıştır. Kurtarıcımız Mesih İsa ölümü etkisiz kılmış, yaşamı ve ölümsüzlüğü Müjde'nin aracılığıyla ışığa çıkarmıştır (Titus 3:4-5, Efesliler 2:4-5, 8-9).[24]

Kutsal Ruh’un yüreğine çağrı verdiği kişiye, bu çağrıya cevap verme ve lütfu kabul etme gücü de verilir:
Yuhanna 5:25 Size doğrusunu söyleyeyim, ölülerin Tanrı Oğlunun sesini işitecekleri ve işitenlerin yaşayacakları saat geliyor, geldi bile.
Yuhanna 6:37 Baba'nın bana verdiklerinin hepsi bana gelecek ve bana geleni ben asla kovmam.

Bu durumda Yeniden Doğuş, kişilerin içine doğruluk konması ya da doğalarına doğruluk karıştırılması değildir; Tanrı, kişilerin içlerinde gördüğü ya da onların yaptığı herhangi bir şeyden dolayı Yeniden Doğuşu vermiyor. Ancak kişilerin Mesih’te günahlarını bağışlayarak, ve onları doğru kişiler sayıp kabul ederek (bir armağan olarak) Yeniden Doğuş veriyor:
Romalılar 4:5 Oysa çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır. 6 Nitekim, iyi işlerine bakmaksızın Tanrı'nın aklanmış saydığı kişinin mutluluğunu Davut da şöyle anlatır: 7 «Suçları bağışlanmış, günahları örtülmüş olanlara ne mutlu! 8 Günahı Rab tarafından sayılmayana ne mutlu!»
Galatyalılar 2:16 Yine de kişinin, Kutsal Yasa'nın gereklerini yapmakla değil, İsa Mesih'e olan imanla aklandığını biliyoruz. Bunun için biz de, Yasa'nın gereklerini yapmakla değil, Mesih'e imanla aklanalım diye Mesih İsa'ya iman ettik. Çünkü hiç kimse Yasa'nın gereklerini yapmakla aklanmaz.
Filipililer 3:8-9 Dahası var, kendisi uğruna her şeyi yitirdiğim Rabbim İsa Mesih'i tanımanın üstün değeri yanında her şeyi zarar sayıyorum, süprüntü sayıyorum. Öyle ki, Mesih'i kazanayım ve Kutsal Yasa'ya dayanan kendime özgü bir doğruluğa değil, Mesih'e iman etmekle kazanılan, iman sonucu Tanrı'dan gelen doğruluğa sahip olarak Mesih'le birleşmiş olayım.

Mesih’in Kurtarıcılığı için Yeniden Doğuş Gerekmektedir. Yuhanna 3:1-16 ayetlerinde İsa Mesih ile Nikodemus arasında geçen konuşmada Kurtuluş için Yeniden Doğuşun gerekliliği açıkça gösteriliyor.

Bir kimse gökten [yukarıdan] doğmadıkça karanlıktadır [günahta ölümdedir yani mezardadır]. Yeniden Doğuş insan için mümkün değildir; ancak Tanrı için mümkündür. Böylece Yeniden Doğuş için Tanrı’ya bağımlıyız. Böylece Yeniden Doğuşa inanmayan, İsa Mesih’e inanmayan insanlar Yeniden Doğuş ile imana davet edilmiş oluyor.

[Chonk Vandelay]

I.9 Mesih İle Birleşmek

Seçilmişlerin Mesih ile paydaşlıkları Tanrısal lütfun bir sonucudur. Ruhsal ve mistik anlamda ayrılamaz bir şekilde inananlar kilisenin başı olan Mesih’le birleşmişlerdir:[25]
I.Korintlier 6:17 Oysa Rab'le birleşen kişi, O'nunla tek bir ruh olur.
Yuhanna 10:28 Onlara sonsuz yaşam veririm; asla mahvolmayacaklar. Onları hiç kimse elimden kapamaz.
Efesliler 5:23 Çünkü Mesih bedenin kurtarıcısı olarak inanlılar topluluğunun başı olduğu gibi, erkek de kadının başıdır.
5:30 Çünkü biz O'nun bedeninin üyeleriyiz.
I.Korintliler 1:30 Ama siz Tanrı sayesinde Mesih İsa'dasınız. O bizim için Tanrısal bilgelik, doğruluk, kutsallık ve kurtuluş oldu.

Kurtuluşumuz geçmişte başladı, şu anda devam ediyor ve gelecekte mükemmel bir şekilde tamamlanacaktır. Bütün bu aşamalar Mesih’le Birleşme merkezlidir. Yani Kurtuluş için yaşadığımız her aşama ve lütuf ile sahip olduğumuz her şey Mesih’le Birleşme ile ilişkilidir.

Mesih’in çarmıhta dökülen kanı aracılığı ile Tanrı’yla barıştırılıyoruz (Koloseliler 1:20). Böylece bu barıştırılma bizlere Mesih ile Birleşme getiriyor. Bu da bizleri Tanrı’nın yüceliğinin övülmesi için yaşamaya çağırıyor:
Efesliler 1:9 Tanrı, Mesih'te edindiği iyi amaç uyarınca bize kendi isteğinin sırrını açıkladı. 10 Zaman dolunca gerçekleştireceği bu tasarıya göre, yerdeki ve gökteki tüm varlıkları Mesih'te birleştirecek. 11 Her şeyi kendi isteği doğrultusunda düzenleyen Tanrı'nın amacına göre önceden belirlenip Mesih'te seçildik. 12 Öyle ki, Mesih'e ilk ümit bağlamış olan bizler, O'nun yüceliğinin övülmesi için yaşayalım.

Böylece Tanrı, kurtuluş planı içinde her şeyi Mesih’te yapıyor, Kurtuluş ile ilgili herşeyin kaynağında Mesih vardır:
[Elçilerin İşleri 3:16] İsa'nın aracılığıyla etkin olan iman
[Elçilerin İşleri 13:38-39] İsa aracılığıyla günahların bağışlanması, her suçtan O'nun aracılığıyla aklanma
[Romalılar 6:11] Mesih İsa'da günaha ölüm ve Tanrı’da diriliş
[Romalılar 6:23] Rabbimiz Mesih İsa'da sonsuz yaşam
[Romalılar 8:38-39] Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisi
[I.Korintliler 1:1-3] Tanrı'nın isteğiyle Mesih İsa'da çağrılma, Tanrı'nın Mesih İsa'daki kilisesi, Tanrı'nın Mesih İsa'daki kutsal kılması
[Galatyalılar 3:28] bütün ulusların Mesih İsa'da birleştirilmesi
[Galatyalılar 5:6] Mesih İsa'da etkin olan iman
[Efesliler2:6] Tanrı’nın bizlere Mesih İsa'da, diriliş ve yüceltilme getirmesi
[Efesliler2:10] Mesih İsa'daki yeni yaratılış
[Filipililer 1:1] Mesih İsa’daki azizliğimiz
[Filipililer 4:19] Tanrı’nın Mesih İsa'daki sağlayışı
[I.Selanikliler 5:18] Tanrı'nın isteğini Mesih İsa aracılığı ile açıklaması
[II.Timoteyus 2:1-2] Tanrı'nın, Rabbimiz Mesih İsa'daki yaşam vaadi, lütuf, merhamet ve esenliği
[II.Timoteyus 2:10] Tanrı’nın Mesih İsa'daki kurtarışı
[Filimun 6] Mesih'te sahip olduğumuz her iyilik
[1Pe 5:10] Mesih'te sonsuz yüceliğe çağıran Tanrı
[I.Yuhanna 1:5] Mesih'ten işittiğimiz kurtuluş bildirisi
[I.Yuhanna 2:27] Mesih’ten aldığımız Ruh, Mesih'te yaşam

Müjde, Mesihten ve Mesih hakkında bir şeydir (Markos 1:1). Hristiyanlık ta Mesih ile ilişkili bir şeydir (Efesliler 1:12; 3:11). Bu sebepten Hristiyanlığımızı başlatan şey, devam ettiren ve tamamlayacak olan şey Mesih’in kendisidir.

Mesih’te olduğumuz için bereketleri, kurtuluşu, vaadi ve mirası alıyoruz. Sonsuz yaşamımız Mesih’te olduğumuz için vardır:
Elçilerin İşleri 4:12 Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur.

Bizler Mesih’ten ayrı (Mesihsiz) iken İsrail’de vatandaşlıktan da ayrı olmuş oluyoruz; vatandaşlığımız yoksa vaat ve antlaşma da yoktur; öyleyse Mesihsiz olmak Tanrısız olmaktır (Efesliler 2:12). Mesih ile olan birleşmemiz geçmişte, dünyanın kuruluşundan önce yani biz daha var olmadan ve iman etmeden önce var olan bir şeydi (Efesliler 1:4). Bizler iman ettiğimizde ancak bu birleşmişliğin farkına vararak bunun tadını çıkarmaya başlıyoruz.

Mesih ile Birleşmemizden dolayı ondaki bereketler bizim oluyor. Mesih Başımız olarak ve esas beden olarak bizi temsil ediyor, bizi savunuyor. Böylece kurtuluşumuzu da Mesih ile Birleşmemizden ayrı olarak düşünemeyiz. Başımız göklerde olduğu için bizler de şimdiden Mesih’te göksel yerlerde oturmaktayız:
Efesliler 2:6 Tanrı bizi Mesih İsa'da, Mesih'le birlikte diriltip göksel yerlerde oturttu.

Çünkü bizler Mesih ile birlikte öldük, bu yüzden de Mesih ile birlikte dirildik.
Romalılar 6:3 Mesih İsa'ya vaftiz edilenlerimizin hepsinin O'nun ölümüne vaftiz edildiğini bilmez misiniz? 4 Baba'nın yüceliği sayesinde Mesih nasıl ölümden dirildiyse, biz de yeni bir yaşam sürmek üzere vaftiz yoluyla O'nunla birlikte ölüme gömüldük. 5 Eğer O'nunkine benzer bir ölümde O'nunla birleşmişsek, O'nunkine benzer bir dirilişte de O'nunla birleşeceğiz.
6:8 Mesih'le birlikte ölmüşsek, O'nunla birlikte yaşayacağımıza da inanıyoruz.
6:9 Çünkü Mesih'in ölümden dirilmiş olup artık ölmeyeceğini, ölümün artık O'nun üzerinde egemenlik sürmeyeceğini biliriz. 10 O'nun ölümü, günaha karşılık ilk ve son ölüm olmuştur. Oysa sürdüğü yaşamı Tanrı için sürmektedir.

Böylece Tanrı bizlerin günahlarını Mesih’e yüklediğinde O’nun kutsallığını da bize yüklemiş oluyor:
II.Korintliler 5:21 Tanrı, Mesih sayesinde kendisinin doğruluğu olalım diye, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah yaptı.

Böylece Kurtuluşumuzu, bağışlanmayı, sonsuz yaşamı Mesih’te ediniyoruz.