Tanrı Konuştu Mu? - Vahiy Doktirini

[Pavlus]

TANRI KONUŞTU MU? – VAHİY DOKTRİNİ
1.Korintliler 2:6-9
İnsan normal olarak üç biçimde bilgi edinmektedir. Bunlardan bir tanesi empirik yani deneyimlerle öğrenmesidir diğeri rationalism yoludur yani doğrudan mantığa hitap eden mantık yoludur, diğeri başkalarının sağladığı bilgilere olan güven anlamına gelen iman yoludur.
Pavlus’un anlatımına göre insanın henüz göremediği, anlayamadığı ve aklının almadığı çok önemli gerçekler vardır. Ve bu gerçeklerin empirizim ya da rationalizm yoluyla anlaşılması mümkün değildir (1.Korintliler 2:10).
Tanrı insanına kendisi hakkında bir takım gerçekleri açıklamıştır. Bu gerçekleri ruhsal bir yöntem ve yolla açıklamıştır. İşte bu süreci biz vahiy olarak tanımlıyoruz.

VAHYİN KARAKTERİSTİK ÖZELLİKLERİ
1. Vahyin temelleri tarihtedir. Hristiyanlık felsefeden, yaşam biçiminden, görüşlerden ötedir. Tanrı’nın hem yaratma hem kurtarma işini içermektedir. Tanrı tarih üstündedir ve tarihle sınırlı değildir. Ama kendi istemiyle tarih içinde yer alır ve insanıyla irtibatta bulunur.
2. Vahiy tarih içinde gelişen bir biçimde cereyan etmiştir. Tanrı örneğin Aden bahçesinde Yaratılış 3:15’le koskocaman bir tarih içinde bir çok planının yalnızca girişini vermiştir. Ama İbraniler 1:1’de dediği gibi bir çok yerde ve bir çok yolla kendisini ifade etmiştir. Tanrı Musa’ya “BEN BEN OLAN’IM” demişti. Aynı şekilde Mesih İsa’nın Yeruşalim’de tapınakta söylediği “BEN, İbrahim’den önce varım” sözünde de de Tanrı vahyinin bütün tarihi kapsayan boyutunu görmek mümkündür.
Evrim teorisinde bir şeyin bir başka şeyi değişimi söz konusuyken Vahiy öğretisinde daha önce saklanılan değişmez bir gerçeğin daha net bir biçimde açıklanması söz konusudur.
3. Kısmi Vahiy: Her şey bize tam net olarak kesin bir biçimde açıklanmamıştır. Kısmi olarak açıklanmış ve bir gün tam olarak açıklanacaktır. İncil’de sürekli olarak bu ifade söz konusudur.
4. Vahyin Tanrı’nın Yaratma ve Kurtarma işiyle alakalıdır: Yaratma kavramında evreni yaratması O’nun düzenini ve görkemini göstermektedir. Kurtarma işinde ise Aden bahçesinde tohum konusunda verilen vaatle başlayan belki kişilerin kurtarılma işidir. Biz yaratma işinin açıklanmasına Genel Vahiy, Kurtarma işinin açıklanmasına Özel Vahiy diyoruz.


GENEL VAHİY
1. Tanım: Tanrı’nın evren ve sağlayışı ile kendisini açıklamasına genel vahiy diyoruz.
2. Kutsal Yazılarla bunun desteklenmesi; Mezmur 19:1-3; Romalılar 1:19-20)

ÖZEL VAHİY
Özel vahiyde Tanrı kendi seçtiklerinin kurtarılması için kendini bir çok yer ve yolu kullanarak kendisini açıklamaktadır (İbraniler 1:1-2a).
1. Birçok kez bize seslenmiştir. Bu gizli olan gerçeğin yavaşça insanlığa açılımıdır. Tanrı kendisini önce Adem ve Havaya sonra Nuh’a sonra Abram’a sonra Musa’ya açıklamıştır. Her seferinde kendi hakkında biraz daha anlayışa sahip olmaktayız.
2. Birçok yollarla Tanrı kendini bize açıklamıştır: Yusuf’a rüyasında konuşmuş, Musa’ya yanan çalıdan konuşmuş, Samuel’e gece konuşmuş, İlya’ya kısık bir ses olarak konuşmuş ve Daniel’e görümde konuşmuşutr.
3. Sonunda da Kendi Oğlu aracılığıyla konuşmuştur. (Yuhanna 1:14) Tanrı’yı en iyi tanımanın yolu Tanrı’yla bedende karşılaşmaktı. Mesih İsa bu nedenle Tanrı Sözünün beden almış hali olarak aramızda kaim oldu.
4. Kutsal Kitapta bize seslenmiştir. Birçok kez ve çeşitli yollarla bize ulaşan Tanrı vahyinin kaleme alınmış hali Kutsal Kitaptır. Bu Tanrı’nın Sözü olarak bütün kapsamı ile karşımıza çıkmaktadır.

VAHİYDE PEYGAMBERİN YERİ
Eski Antlaşma döneminde Tanrı’nın bize kendisini açıklaması peygamberler aracılığıyla olmuştur (İbraniler 1:1-2a). Peygamberler bir anlamda Tanrı’nın vahyinin bir insan aracılığıyla ilanıdır.
1. Eski Antlaşmanın Peygamberlik tanımı (1.Tarihler 29:29) farklı kelimelerde anlam bulmaktadır. Peygamber (Yaratılış 20:7; Çıkış 7:1)Gören (1.Samuel 9:9) ve Tanrı adamı gibi (Elişa) isimler almaktadır.
2. Peygamberlerin Tanrı Ruh’una olan bağlılığı (2.Petrus 1:20-21)
3. Vahyin çok kişiler aracılığı ile açıklanması (İbraniler 1:1)
4. Tanrı’nın Kurtaran işinin ancak açıklamasından sonra gerçekleştirmesi (Amos 3:7)
Kısacası Tanrı bir eylemi yapmadan önce muhakkak bir peygamberi aracılığı ile bu eylem konusunda açıklamada bulunuyordu. İşte bu konumda Tanrı peygamberlerini devreye sokuyordu.
5. Peygamberliğin Eski Antlaşmanın bitiminde uzun süre kullanılmamasında bile hazırlanan bir şeylere işaret bulunmaktaydı.
6. En Son Tanrı peygamberliği Mesih’in gelişiyle tamamlanmış oldu (Yasanın Tekrarı 18:15-19)

VAHYİN SONUÇLARI
Dünyayı daha üst bir düzeyden görebilme şansına kavuştuk. Tanrı bilinir oldu. Kendi kendisini açıkladığı oranda O’nun hakkında bilgi sahibi olduk.
Tanrı’nın itaatimiz için verdiği emirlerin ne olduğu konusunda bilgilendik. Bu bilgiler ışığında davranışlarımız ve yaşamlarımızda büyük değişmeler oldu.

Yazan: Rev. Turgay Üçal