Tanrı Önünde Doğruluğumuz - Aklanma Doktirini

[Pavlus]

Kendi doğruluklarına güvenip başkalarına tepeden bakan bazı kişilere İsa şu benzetmeyi anlattı: “Biri Ferisi, öbürü vergi görevlisi iki kişi dua etmek üzere tapınağa çıktı. Ferisi ayakta kendi kendine şöyle dua etti: “Tanrım, öbür insanlara –soygunculara, hak yiyenlere, zina edenlere- ya da şu vergi görevlisine benzemediğim için sana şükrederim. Haftada iki gün oruç tutuyor, bütün kazancımın ondalığını veriyorum. Vergi görevlisi ise uzakta durdu, gözlerini göğe kaldırmak bile istemiyordu, ancak göğsünü döverek, “Tanrım, ben günahkara merhamet et” diyordu (Luka 18:9-13)

İlk kişi literal olarak ibadet eden ve iyi olarak tanımlanan bir kişidir. Diğer kişi ise İsrail oğullarının hoşlanmadıkları bir anlamda vatan haini gibi gördükleri vergi toplayan Yahudiydi. Her ikisi de Tanrı tapınağında Rab’be el açtılar. Fakat yürekten dua eden günahkarın duasının ne şekilde kabul edildiğini 14.ayette görüyoruz:
Size şunu söyleyeyim, Ferisi değil, bu adam AKLANMIŞ olarak evine döndü.

AKLANMANIN TANIMI
Sanki hiç günah işlememiş şekilde olmak anlamındadır. Aklanma sözcüğü eski yunanca da “doğru olma” kökünden kaynaklanmaktadır. Yani bir anlamda doğru sayılmak anlamına gelmektedir.
Yahya tarafından vaftiz edilen halk, hatta vergi görevlileri bile bunu duyunca Tanrı’nın adil olduğunu doğruladılar (Luka 7:29)
Aslında bu resmi bir mahkeme terimidir. Kişinin hiç suç işlememiş gibi aklanması anlamındadır. Luka 18’deki vergi görevlisi 14.ayete göre aynen bu şekilde günahlarından tamamen aklanmıştır. Tanrı’nın lütfuyla doğru sayılmıştır.
Hristiyan olma bir anlamda Mesih İsa’yı gerçekten kurtarıcı ve Rab olarak yüreğe almak kaydıyla Tanrı tarafından O’nun lütfuyla aklanmış sayılmaktır.

DOĞRULUĞUN SAĞLANMASI
Mesih’in doğruluğunun bize sayılmış olmasının önemi nedir? Bunun pratik olarak yaşamıma etkisi ne olacaktır.
Tanrı kendi karakterinin tersine davranmayacağı için yargı gerektiren bir olaydaki yargıyı ortadan kaldırmak için bir çözüm oluşturmuştur.

YARGI İÇİN BEDEL SAĞLANMASININ GEREKLİLİĞİ
Ama şimdi Yasa’dan bağımsız olarak Tanrı’nın insanı nasıl aklayacağı açıklandı (Romalılar 3:21a)
Pavlus burada bu aklamanın imanla sağlandığını belirtmektedir. Tanrı sınırsızdır. Tanrı’nın doğruluğu da sınırsızdır. Bu nedenle Tanrı’nın doğruluğu standartında olmayan her şey bizi Tanrı’dan ayırmaktadır. Bizim en doğru işlerimiz bile Tanrı önünde aslında süprüntü durumundadır (Yeşaya 64:6).
Günah Tanrı doğruluğunun karşısında yer alır. Pavlus bunu herkes günah işledi diyerek açıklamaktadır (Romalılar 3:23). Bu aynı zamanda sonsuz doğruluğun karşısında günahı da sonsuz günah kılmaktadır. Günahın cezası da sonsuz bir ceza olarak kesilmiş olmaktadır. Cehennem bu anlamda sonsuzdur.
Böylesi mükemmel bir Tanrı önünde en ufak bir günah bütün çağlar boyunca kişinin günahlı kılınmasına nedendir. Bu nedenle Tanrı’nın sağladığı sonsuz doğruluk ancak kendi Sözü olan Mesih İsa’da sağlanan sonsuz doğrulukla bize geçmiş olacak ve bize Tanrısal kurtuluşu, Tanrısal öfkeden lütufla kurtuluş ayrıcalığını hem de sonsuza dek sağlamış olacaktır.
Üç kısa cümle ile bunu ifade etmemiz mümkündür.
-Tanrı doğrudur
-Tanrı doğruluk talep etmektedir.
-Tanrı özgür bir biçimde bu doğruluğu sağlamaktadır.

Yazan: Rev. Turgay Üçal